Τετάρτη 20 Σεπτεμβρίου 2023

KΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟ (ΘΕΩΡΙΑ)

 

ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟ- ΘΕΩΡΙΑ

Κ Α Τ Η Γ Ο Ρ Ο Υ Μ Ε Ν Ο (Συντ. Μουμτζάκη σελ. 14-16, 19-20)

Κατηγορούμενο είναι ο προσδιορισμός ο οποίος με τη μεσολάβηση του συνδετικού ρήματος* ,(ή κάποιου μη συνδετικού που όμως έχει ρόλο συνδετικό ) αποδίδει στο προσδιοριζόμενο μια ιδιότητα ή ποιότητα.

ΕΙΔΗ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ:

1.(απλό) κατηγορούμενο

2. γενική κατηγορηματική

3.  επιρρηματικό κατηγορούμενο

4.  προληπτικό κατηγορούμενο

ΣΥΝΔΕΤΙΚΑ  ΡΗΜΑΤΑ

Τα συνδετικά ρήματα συνδέουν το κατηγορούμενο, κυρίως με το υποκείμενο αλλά και με το αντικείμενο. Από τα συνδετικά ρήματα εξαρτώνται το απλό κατηγορούμενο (του υποκειμένου ή του αντικειμένου), το παραβολικό κατηγορούμενο και η γενική κατηγορηματική (όχι το επιρρηματικό και το προληπτικό κατηγορούμενο.)

Τα συνδετικά ρήματα  είναι:

·  Τα συνώνυμα του «εἰμί»: ὑπάρχω, γίγνομαι, διάγω, διατελῶ( =είμαι συνεχώς), διαγίγνομαι, ἐκβαίνω, ἀποβαίνω ,τυγχάνω( =αποβαίνω ,καταντώ), μένω, διαμένω, πέφυκα (=είμαι από τη φύση μου), ἔφυν( =υπήρξα από τη φύση μου), καθίσταμαι (=συμβαίνω)

·  Τα ρήματα εκλογής(προχειριστικά)στη μέση φωνή/διάθεση:  ἐκλέγομαι, χειροτονοῦμαι, αἱροῦμαι, λαγχάνω, ψηφίζομαι, ἀποδείκνυμαι(= διορίζομαι, αναδεικνύομαι)

·  Τα κλητικά ρήματα στη μέση φωνή/διάθεση: λέγομαι, ὀνομάζομαι, καλοῦμαι, προσαγορεύομαι, ἀκούω

·  Τα δοξαστικά ρήματα κυρίως στη μέση φωνή: δοκῶ, φαίνομαι, ὑπολαμβάνομαι, νομίζομαι, πιστεύομαι, κρίνομαι ,ἁλίσκομαι, (πιάνομαι, θεωρούμαι) εὑρίσκομαι(θεωρούμαι)  ,λαμβάνομαι (πιάνομαι, θεωρούμαι).

 

ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟ(απλό)

 Το απλό κατηγορούμενο εξαρτάται από τα συνδετικά ρήματα  και είναι στο ίδιο γένος, αριθμό και πτώση με το υποκείμενο –αντικείμενο που προσδιορίζει( υπάρχουν και εξαιρέσεις) .Το  κατηγορούμενο μπορεί να είναι:

-ουσιαστικό: Κῡρός ἐστι βασιλεύς.

 -επίθετο: Σωκράτης ἐστί σοφός.                                                  

-αντωνυμία: Πάτερ εἰμί σός.(=δικός σου)

-αριθμητικό: Οἱ στρατηγοί ἦσαν δέκα.

-μετοχή: Οὗτός ἐστι ὁ φέρων τά ὅπλα.

-απαρέμφατο: Τό λακωνίζειν ἐστι φιλοσοφεῖν.

-επίρρημα: Μάτην ἐστι το μεμνῆσθαι περί τούτων.

-ολόκληρη πρόταση: Ὁ Φίλιππός ἐστι ὅ  τι ἄν τις εἴποι.

- εμπρόθετος προσδιορισμός: Οἱ ἐπιόντες ἦσαν ἀμφί τούς τριάκοντα.

Σημείωση

1. Εμπρόθετη εκφορά του κατηγορουμένου το υποκείμενο, όταν σημαίνει την έννοια του περίπου, δηλαδή ορίζει ποσό κατά προσέγγιση (συχνά με αριθμητικά) εκφέρεται με τις προθέσεις:  ἀμφί, εἱσ περί, ὑπερ + αιτιατική

π.χ. και ἐγένετο οἱ ξύμπαντες ὑπέρ τούς χιλίους

2. Πολλές φορές υποκείμενο γένους αρσενικού ή θηλυκού, ενικού ή πληθυντικού αριθμού δέχεται ως κατηγορούμενο επίθετο γένους ουδετέρου ενικού αριθμού, πλησίον του οποίου τίθεται ή εννοείται η λέξη πρᾶγμα, χρῆμα ή κτῆμα.

Π.χ Νοῦς ὁ μη βέβαιος ἄδικον κτῆμα

ΓΕΝΙΚΗ ΚΑΤΗΓΟΡΗΜΑΤΙΚΗ

 Όταν το κατηγορούμενο είναι ουσιαστικό, πολλές φορές δε μπαίνει  σε ονομαστική, αλλά σε γενική που λέγεται γενική κατηγορηματική,Είναι μορφή του απλού κατηγορουμένoυ και η μόνη περίπτωση που  δε συμφωνεί σε πτώση , γένος, αριθμό με το υποκείμενο. Η γενική κατηγορηματική εξαρτάται πάντα από συνδετικά ρήματα , αναφέρεται μόνο στο υποκείμενο και μπορεί να δηλώνει:

-          Ύλη :  ὁ ναός ἦν λίθου

-          Κτήση: ἡ οἰκία ἐστι τοῦ πατρός    ( Εδώ εντάσσονται και οι γενικές που δηλώνουν καταγωγή, προέλευση, δημιουργό, π.χ  Κρος γένετο πατρός Καμβύσου)

-          Ιδιότητα : οἱ ποταμοί ἦσαν μεγάλου βάθους

-          Καταγωγή:  Σωκράτης ἦν Σωφρονίσκου

-          Αξία : τά δῶρα ἦσαν δύο ταλάντων

-          Διαίρεση : οὗτοι ἦσαν τῶν Κορινθίων

 

ΕΠΙΡΡΗΜΑΤΙΚΟ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟ

Το επιρρηματικό κατηγορούμενο δεν συντάσσεται με συνδετικά ρήματα αλλά  κυρίως με ρήματα που δηλώνουν δράση κίνηση ή σκόπιμη ενέργεια. Το επιρρηματικό κατηγορούμενο είναι τις περισσότερες φορές άναθρο επίθετο και σπάνια ουσιαστικό και ισοδυναμεί με επίρρημα το οποίο μπορεί να δηλώνει :

-τόπο                                  "οἱ στρατιῶται ἐσκήνωσαν ὑπαίθριοι

-χρόνο                                "ἀφίχθη δευτεραῖος

-τρόπο                                "ἄσμενος ἔπραξεν ταῦτα

-σειρά                                 "ἔπραξαν ταῦτα πρῶτοι

-σκοπό                               "ἐστάλη διδάσκαλος

 

  Επιρρηματικά κατηγορούμενα είναι συνήθως οι λέξεις:

      ἀντίος (=απέναντι, εχθρικός), αὐτόματος ,ἀργός, ἁθρόος, ἄπρακτος, ἄκριτος,  ἄκων, ἀκούσιος, ἀπότομος, ἄπρακτος, αὐτοκράτωρ(= με απόλυτη εξουσία), αὐτόνομος, αἰφνίδιος, ἄσμενος(=με χαρά),ἄφθονος, βοηθός, γέρων, δεύτερος, δευτεραῖος (τη δεύτερη μέρα) ,εἰρηνοποιός ,  ἑκών , ἑκούσιος ,ἐθελούσιος, ἐναντίος, ἐνιαύσιος (= ετήσιος), ἑσπέριος, θαλάσσιος,  μέγας, μέσος, μετέωρος, νέος ,σκοταῖος(= τη νύχτα),σύμβουλος, τελευταῖος, τριταῖος, φύλαξ ,ὅμορος (=γειτονικός),ὄρθριος, πελάγιος, πολύς ,πρότερος, πρῶτος, στρατηγός, σύμβουλος, ὑπαίθριος, ὑπόσπονδος (=με την προστασία της ανακωχής) , ὕστερος ,ὕστατος, χρόνιος

 του τρόπου: ἄκων, ἀκούσιος, ἐθελούσιος, ἀπότομος, ἑκών/ ἑκούσιος, ἁθρόος, ἀντίος, ἄσμενος,  ἄφθονος, ἐναντίος, ἄπρακτος, αὐτοκράτωρ, αὐτόνομος, ὑπόσπονδος, αὐτόματος ,ἀργός, μετέωρος, μέγας, ἄκριτος,  ὅμορος

  του χρόνου: γέρων, ἐνιαύσιος, ὄρθριος, νέος, σκοταῖος,  τριταῖος, δευτεραῖος, ἑσπέριος,

  του τόπου:  θαλάσσιος,  πελάγιος, ὑπαίθριος,

  του σκοπού: βοηθός, εἰρηνοποιός ,  φύλαξ, στρατηγός, σύμβουλος,

  της σειράς: πρῶτος, δεύτερος, τελευταῖος, ὕστερος ,ὕστατος,

ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΟ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟ

Το προληπτικό κατηγορούμενο (ή κατηγορούμενο του αποτελέσματος) φανερώνει το αποτέλεσμα της έννοιας του ρήματος δηλαδή, προλαμβάνει ιδιότητα που θα αποκτηθεί στο μέλλον και αποδίδεται κατά πρόληψη στο υποκείμενο ή το αντικείμενο του ρήματος. Μεταφράζεται με τα «ώστε»/ «ώστε να».To προληπτικό κατηγορούμενο είναι πάντα άναρθρο επίθετο και συντάσσεται με ρήματα που σημαίνουν μεταβολή αύξηση ή εξέλιξη του υποκειμένου ή του αντικειμένου.

-        Προληπτικό κατηγορούμενο του υποκειμένου δέχονται τα ρήματα:  αὔξομαι , τρέφομαι, πνέω, αἴρομαι ,ἐκδιδάσκομαι, παρασκευάζομαι, κομίζομαι, τείνω , ῥέω.

-       Προληπτικό κατηγορούμενο του αντικειμένου δέχονται τα ρήματα: αὔξω, αἴρω, τρέφω, παιδεύω, διδάσκω.

Π.χ  ὁ ἄνεμος ἔπνει ἐνάντιος

        ὁ ποταμός ἐρρύει μέγας

        αὐξάνω τήν δύναμιν μεγίστη

 

 

 

Τρίτη 12 Σεπτεμβρίου 2023

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΛΑΤΙΝΙΚΩΝ Β ΛΥΚΕΙΟΥ

 

 Λατινικά Β' Λυκείου - Σχεδιάγραμμα στην εισαγωγή

ΛΑΤΙΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΚΑΙ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

Η λατινική γλώσσα

-Λατινική=διάλεκτος Λατίου, ινδοευρωπαϊκή

-Υπερίσχυσε των άλλων διαλέκτων

-Οι ομοιότητες οφείλονται: 1)κοινή καταγωγή, 2)δάνεια του ελληνικού αποικισμού, 3)κατάκτηση Ελλάδας από Ρωμαίους. Πρώτο δάνειο: αλφάβητο…

-Λιτή & αγροτική, ελάχιστα γραπτά μνημεία ως τον 3ο αι. π.Χ. Καλλιεργήθηκε από το 240 π.Χ., μετά τη «συνάντηση» με τους Έλληνες…

Η γένεση της ρωμαϊκής λογοτεχνίας

- μη αυτοφυής, παράγωγη ελληνικής

-240 π.Χ.: γενέθλιος χρονολογία, Λίβιος Ανδρόνικος διασκευάζει και μεταφράζει ελληνικά έργα στα λατινικά

Εποχές της ρωμαϊκής λογοτεχνίας (-6ος αι. μ.Χ.)

Αριστοκρατική» αξιολόγηση: χρυσός αιώνας, αργυρός, χάλκινος…(-6ος αι. μ.Χ.)

-Περιγραφική διαίρεση: α)προκλασική ή αρχαϊκή (-100 π.Χ.), β)κλασική (-14 μ.Χ.), γ)μετακλασική (250 μ.Χ.), δ)Ύστερη αρχαιότητα (-6ος αι. μ.Χ.

-Ιστορικά κριτήρια: α)δημοκρατική (-31 π.Χ.), β)Αυγούστεια (-14 μ.Χ.), γ)αυτοκρατορική (-6ος αι. μ.Χ.)

Γενικά χαρακτηριστικά της ρωμαϊκής λογοτεχνίας

-Στενή συνάφεια με την ελληνική γλώσσα και γραμματεία

-(Κατοχή δύο γλωσσών)

-Ελληνικά πρότυπα γονιμοποιούν ρωμαϊκά ταλέντα

-Πρόσληψη και ανταγωνισμός: δημιουργικός διάλογος

-Ανάμειξη χρονικά διαφορετικών προτύπων

-Ιδιόρρυθμη εξέλιξη λογοτεχνικών ειδών: κωμωδία (τελευταίο Ελλήνων) ωριμάζει πρώτο, έπος (πρώτο Ελλήνων) ωριμάζει τελευταίο

-Αλλοιώνουν ή μεταμορφώνουν τα ελληνικά είδη και παράγουν νέα, π.χ. ελεγεία, σάτιρα

-Προοδευτική εξειδίκευση του ρωμαίου λογοτέχνη σε στενότερο ειδολογικό εύροςσυμφυρμός ειδών

-Συνεχής καλλιέργειααισθητική αρτιότητα

-Η ρωμαϊκή λογοτεχνία εκφράζει‑προβάλλει τον ιδιάζοντα ιδεολογικό πλούτο της ρωμαϊκής κοινωνίας: πάτρια ήθηυποδείγματαπολιτείαθρησκείαοικογένεια...

-Στιβαρότητα, λογική συντακτική οργάνωση, λιτότητα (φυσικά στοιχεία της λατινικής)+επίκτητα καλολογικά στοιχεία

-κατάλληλη η λατινική για την παγκόσμια πολιτισμική επικοινωνία, μεγάλος ο βαθμός ωριμότητάς της

Η εξέλιξη της ρωμαϊκής λογοτεχνίας

Κλασική εποχή (100 π.Χ.‑14 μ.Χ.)

-Η λατινική γλώσσα= διαμορφωμένη ήδη. Αρμονική σύζευξη μορφής και περιεχομένου

-Δημιουργική κατάκτηση ελληνικών προτύπωνΟι ρωμαίοι καλλιτέχνες ανταγωνίζονται έλληνες κολοσσούς: Κάτουλλος‑Καλλίμαχο, Κικέρων‑αττικούς ρήτορες και φιλοσόφους, Βεργίλιος‑Όμηρο...

-Μετά το 90 π.Χ.: εμφάνιση πολλών ταλέντωνέργα κλασικά

-2 τμήματα περιόδου: α)100‑40 π.Χ.: κικερώνειος λόγος, πεζογραφία, β)40 π.Χ.‑14 μ.Χ.: υψηλή ποίηση

-Λογοτεχνική αναγέννηση: με το «κίνημα των Νεωτέρων»: καλοδουλεμένα ποιήματα, σύντομα, σκοτεινό και υπαινικτικό ύφος, εκλέπτυνση, λογιότητα: Λυρική και ελεγειακή ποίηση, επύλλια, επιγράμματα

-Μετά το θάνατο του Αυγούστου: έχει συντελεσθεί η πρόσληψη του ελληνισμού, αρχίζει ο επιγονισμός

α. Οι χρόνοι του Κικέρωνα

-Δικτατορία Σύλλα + δολοφονία Καίσαραπερίοδος κατακτήσεων, ερίδων...

-Ενδιαφέρον για τη ρωμαϊκή ιστορία, συμμετοχή στα εσωτερικά τεκταινόμεναρητορικοί λόγοι, απογοήτευσηφιλοσοφική φυγή

-Αυτονόμηση από τα ελληνικά πρότυπαπροσωπικές επιλογές και κατακτήσεις σε όλα τα λογοτεχνικά είδη

Πεζογραφία

Μάρκος Τύλλιος Κικέρωνας (106‑44 π.Χ.)

-Μεγάλος ρήτορας, πάνω από 100 λόγοι πολιτικοί και δικανικοί

-Θεωρητική πραγμάτευση ζητημάτων ρητορικής

-Δημιουργός φιλοσοφικών διαλόγων

-800 επιστολές

-Υπόδειγμα λατινικού λόγου

Βάρων (1ος αι. μ.Χ.)

-Από τους πιο καλλιεργημένους

-Δεινός γνώστης της λατινικής γλώσσας

-600 βιβλία για ποικίλα θέματα

Αντίθετα με τον Βάρωνα, οι υπόλοιποι εξειδικεύονται στην ιστοριογραφία

Ιούλιος Καίσαρ

-Απομνημονεύματα

-Καθαρά και λιτά λατινικά

-Ύφος Ξενοφώντα

Κορνήλιος Νέπως

-Ιστορική βιογραφία (25 Ελλήνων και Ρωμαίων)

Σαλλούστιος Κρίσπος

-Θουκυδίδεια ιστοριογραφία‑ιστορική μονογραφία: «Η συνομωσία του Κατιλίνα»

Ποίηση

-Ποιητική συγκομιδή ποσοτικά λίγη, ποιοτικά τεράστια (sic)

Βαλέριος Κάτουλλος (84‑54 π.Χ.)

-Λυρική και επιγραμματική ποίηση (116 ποιήματα)

-Πρώτη κορυφαία ρωμαϊκή εκπροσώπηση

-Πηγή έμπνευσης η Λεσβία= σύμβολο ερωτικής ποιητικής έμπνευσης

-Απαισιόδοξη ερωτική ποίηση

Λουκρήτιος (96‑53 π.Χ.)

-Φιλοσοφικό έπος: «Για τη φύση των πραγμάτων»

-Νεωτερικές αρετές (-συντομίας), κοσμολογικό περιεχόμενο, κήρυγμα εναντίον της δεισιδαιμονίας..., ύμνος στον έρωτα

Βάρων (1ος αι. μ.Χ.)

-Ψυχαγωγικές και διδακτικές «Μενίππειες σάτιρες», συνδυασμός ποιητικού‑πεζού λόγου

β. Αυγούστειοι χρόνοι

-Παραγωγή «κλασικών» προϊόντων

-Αύγουστος και Μαικήνας (υπουργός «προπαγάνδας») υποστηρίζουν οικονομικά κορυφαία ταλένταστράτευση στο ιδεολογικό πρόγραμμα του Αυγούστου: επιστροφή στο mos maiorum (πάτριο ήθος), ανασυγκρότηση του κράτους

-ελευθερία λόγουρητορείας

-Κέντρο βάρους στην ποίηση

-Οι ποιητές συνδέονται μεταξύ τους

-Βεργίλιος: ηρωικό και διδακτικό έπος, ποιμενικό ειδύλλιο

-Οράτιος: λυρική δημιουργία

-ΤίβουλλοςΠροπέρτιοςΟβίδιος: ελεγεία

Πόπλιος Βεργίλιος Μάρων (70‑19 π.Χ.)

-Εθνικός ποιητής Ρωμαίων ο  Βεργίλιος

-«Αινειάδα»: κλασικό έργο, καλλιμαχικός συνδυασμός Ιλιάδας‑Οδύσσειας, εθνικό έπος Ρωμαίων

-Θέμα: αναχώρηση Αινεία, περιπλανήσεις, εγκατάσταση στο Λάτιο

-«Εκλογές»: πρότυπο ο ελληνιστικός Θεόκριτος

-«Γεωργικά»: πρότυπο ο αρχαϊκός Ησίοδοςυπηρετούν την πρόθεση του Αυγούστου για ενίσχυση της υπαίθρου

-Επηρεάζει αναρίθμητους μεταγενέστερους, γίνεται πρότυπο

Κόιντος Οράτιος Φλάκκος (65 π.Χ.‑8 μ.Χ.)

-Τολμητίας των λέξεων

-Μετέφερε «Αιολικό άσμα» στη Ρώμη

-«Επωδοί»: πρότυπο ο ιαμβογράφος Αρχίλοχος

-«Ωδές»: πρότυπα οι λυρικοί

-«Σάτιρα» (Sermones): ωρίμανση

-«Ποιητικές επιστολές»: καθιερώνεται ως κλασικό ποιητικό είδος

-Του ανατίθεται η σύνθεση του Ύμνου της Εκατονταετίας για την επίσημη έναρξη της «Pax Augusta» (Αυγούστειας Ειρήνης)

-Ευάριθμα και σύντομα ποιήματα, κομψοτεχνήματα ποιητικής μικροτεχνίας

Τίβουλος (50‑19 π.Χ.), Προπέρτιος (50 π.Χ.‑γέννηση του Χριστού), Οβίδιος (43 π.Χ.‑17 μ.Χ.)

-Μεταμόρφωσαν πλήρως την ελληνική ελεγεία, την οδήγησαν σε τέτοιο ύψος«προκαλούν» τους Έλληνες

-Εμπνέονται απ’ τη «λεπταλέη Μούσα» και από τις αγαπημένες τους (με ψευδώνυμο)

-Λογοτεχνική σύμβαση με γνήσιο βίωμα

-Τίβουλος: καθαρός και κομψός

-Προπέρτιος: Πρωτότυπος, σκοτεινός και σύγχρονος

-Οβίδιος: Πνευματώδης και ελευθερόστομος. Επινόησε και καλλιέργησε νέα ποιητικά είδη: ποιητική μυθολογική επιστολή, καλλωπιστικό έπος, «αιτιολογικό» εορτολόγιο, ποίηση της εξορίας, μυθολογική αντι‑Αινειάδα, Μεταμορφώσεις

Τίτος Λίβιος (59 π.Χ.‑17 μ.Χ.)

-Πεζογραφική παρουσίαση της ιστορικής διαδρομής της Ρώμης απ’ την ίδρυσή της

-Κεντρικά νοήματα: mos maiorum (πάτριο ήθος), pietas (ευσέβεια), virtus (αρετή)

Βιτρούβιος

-Επιστήμονας λογοτέχνης

-«Για την αρχιτεκτονική»: προχωρημένες αρχιτεκτονικές γνώσεις και ευαισθησίες.